WYSTAWY

Wystawili nas!

 Od kilku lat aktywnie promujemy uczniów Ośrodka poprzez liczne wystawy, których głównym celem jest propagowanie twórców, bez względu na rodzaj niepełnosprawności. Staramy się zapewnić uczniom rozwijanie sprawności w kierunku możliwie aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym i wydarzeniach kulturalnych. Mamy nadzieję, że pokazanie umiejętności uczniów, przełamuje panujące w społeczeństwie stereotypy i przyczynia się do rozpowszechniania idei integracji.

 

,,Widoczni dla świata” w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej

Ich dorobek artystyczny to około pół tysiąca prac,

kilkadziesiąt nagród i wyróżnień w konkursach plastycznych, kilkanaście wystaw.

Niezwykli, nieprzeciętni, wyjątkowi: Wiktoria, Kamil i Tomek.

Wiktoria Szulkowska – charyzmatyczna dziewczyna pełna kolorów. W jej pracach autentyzm przeplata się z fantazją, rysunki monochromatyczne spotykają się z wielobarwnymi kompozycjami. Sceny rodzajowe zachwycają bogactwem treści. Niezmiennie od lat, pierwszą pozycję w jej twórczości zajmują zwierzęta.

Tomek Wąsiewicz – wykazuje wrodzony smak, duże wyczucie kompozycyjne i zamiłowanie do precyzji. Prace są bogate tematycznie, zawierają mnóstwo szczegółów i dekoracyjnych detali.

Kamil Suska – stanowcze, zamaszyste pociągnięcia ołówka to charakterystyczne cechy jego stylu. Nie reaguje na trudności, pracuje śmiało i zdecydowanie stosując zaskakujące rozwiązania techniczne. W jego pracach najczęściej pojawiają się ludzie, zwierzęta i pojazdy w otoczeniu naturalnym lub fantastycznym.

Jeszcze kilka lat temu nikomu by nie przyszło do głowy, żeby zapukać do drzwi gabinetu Marszałka Sejmu i poprosić o zorganizowanie wystawy prac dzieci w tym prestiżowym miejscu. Ale po wystawie w TVP, przed Ministerstwem Edukacji Narodowej czy Pałacu Prezydenckim, taka inicjatywa stanowiła naturalną kolej rzeczy. Uroczysty wernisaż miał miejsce 10 V 2017 r. w Nowym Domu Poselskim. Prace trójki naszych uczniów, wystawiono w holu naprzeciwko Sali Konferencyjnej im. Jacka Kuronia.  Przypadek? Jacek Kuroń zasłynął jako sumienny parlamentarzysta i społecznik, zaangażowany w działalność na rzecz osób słabszych. Termin wystawy również był nieprzypadkowy. 5 maja obchodzony jest Dzień Godności Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną. Jednym z głównych założeń tego święta, jest pokazanie możliwości osób niepełnosprawnych, a także zwrócenie uwagi na bariery edukacyjne, zawodowe, prawne i kulturalne, które uniemożliwiają im prowadzenie normalnego życia. Podczas otwarcia wystawy dyr. SOS-W, Pani Edyta Jarosz w sposób szczególny powitała Pana Ministra Henryka Kowalczyka, Panią Emilię Pałczyńską, Pana Bartosza Nieściora oraz Pana Błażeja Popławskiego, którzy pomogli w organizacji i przygotowaniu wystawy. Przemówieniom przedstawicieli szkoły, przysłuchiwała się liczna grupa posłów, wśród których znalazła się minister Elżbieta Witek i posłanka Krystyna Szumilas. Tego szczególnego dnia, mistrzom pędzla towarzyszyła potężna reprezentacja w osobach rodziców, nauczycieli i uczniów Ośrodka. Wszyscy pękali z dumy, niektórzy ukradkiem ocierali łzy wzruszenia w batystowe chusteczki. Liczymy, że małymi kroczkami zmieniamy podejście do osób niepełnosprawnych. Mamy nadzieję, że wystawa zmiecie w pył i pozwoli przełamać panujące w społeczeństwie stereotypy.  Że osoby niepełnosprawne będą ,,Widoczne dla świata”.

Pomysłodawczyniami i organizatorkami wystawy były: Joanna Juszczyńska i Marzena Szulc. Błogosławieństwa udzieliła, całość przedsięwzięcia koordynowała: dyr. SOS-W, Pani Edyta Jarosz.

Wyeksponowane prace powstały pod opieką: Marzeny Szulc, Anny Wojtaszek i Joanny Juszczyńskiej.

Odrębne podziękowania składamy wszystkim pracownikom Biura Poselskiego Ministra Henryka Kowalczyka w Pułtusku, którzy przez 8 miesięcy cierpliwie znosili liczne prośby, pytania i wizyty.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

,,ZWIERZAKI” w Galerii PeKaP

Czy ktoś widział panterę, której grzbiet w kolorze akwamaryny łagodnie przechodzi w grynszpanowe łapy? Albo żyrafę z amarantowymi uszami, pięknie współgrającymi z antracytowymi łatami? Albo lawendowego kurczaka? Otóż to… Taką szansę mieli wszyscy, którzy 6 października 2016 r. zaszczycili nas swoją obecnością w wyszkowskiej Galerii PeKaP. 

Tego popołudnia odbył się wernisaż zatytułowany ,,Zwierzaki”. Wystawa była podsumowaniem pracy kółka plastycznego „Koło Wolnej Twórczości”, które od kilku lat prężnie działa w naszej szkole. Nieprzypadkowo tematyka prac była związana ze zwierzętami – miesiąc październik rozpoczyna się Światowym Dniem Praw Zwierząt, którym nasi uczniowie poświęcają wiele uwagi i miłości.  Opiekunki artystyczne pozostawiły pełną dowolność i swobodę w zakresie kształtu i kolorystki zwierząt. Kilkadziesiąt prac wykonanych w technice pastelowej odrobinę odbiegało od tendencji realistycznej, niemniej jednak wzbudziło uznanie gości. Mimo rozbieżności od oryginału widać wysiłek włożony w dopracowanie proporcji i kompozycji. Prace wykonane przez naszych uczniów i absolwentów powodują, że ,,twarz promienieje jak słońce w zenicie sfer tropikalnych” (J. Werne: W 80 dni dookoła świata) i pokazują, jak wielkim optymizmem i fantazją są napełnieni ich autorzy.

Organizatorki wystawy – Joanna Niemczyk, Marzena Szulc Anna Wojtaszek

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Wiktoria z wizytą u Pierwszej Damy

Dawno wyrzuciłyśmy ze słownika zwrot: „To się nie uda, tego się nie da zrobić”. Po kilkunastu listach, emailach i telefonach osiągnęłyśmy to, co wydawało się niemożliwe – wydeptałyśmy ścieżkę do Pałacu Prezydenckiego.

W piątkowe przedpołudnie 20 listopada 2016 r. Wiktoria Szulkowska wraz z mamą Moniką, dyrektor Ośrodka panią Edytą Jarosz, nauczycielką plastyki Marzeną Szulc oraz pierwszą wychowawczynią Joanną Juszczyńską, odwiedziły najważniejszą kobietę w Polsce. Wystawę prac Wiktorii zorganizowano w Sali Białej, w której również odbyło się spotkanie z Panią Prezydentową Agatą Kornhauser –  Dudą.

W Sali Białej, w której znajdują się m.in. dziewiętnastowieczne wazy z porcelany misieńskiej oraz obraz ,,Chrystus w domu Szymona” Lodovico Cardi z początku XVII wieku, znalazły się prace 12 letniej dziewczynki m.in. „Czy to nie gafa w spódnicy żyrafa?”, „Sssymatyczny wąż”, „Toskania”, „Wio, koniku!” i „Battement”. Wiktoria przedstawiła Pani Prezydentowej swoje prace, opowiedziała o ulubionych technikach plastycznych i o tym, skąd czerpie inspiracje.

Podczas półtoragodzinnego spotkania Pani Prezydentowa zapoznała się ze specyfiką naszej szkoły, metodami pracy, rodzajami zajęć oraz grupami wsparcia.

Przedsięwzięcie miało na celu przybliżenie sztuki i twórczości osób niepełnosprawnych oraz przełamanie negatywnych stereotypów związanych z zaburzeniem rozwojowym jakim jest autyzm. 

To była wspaniała przygoda zarówno dla Wiktorii, jak i osób jej towarzyszących. Dalej będziemy pracować nad rozwijaniem talentu naszej małej artystki, bo warto realizować dziecięce marzenia, a żadnego talentu nie można przeoczyć.

Joanna Juszczyńska , Marzena Szulc

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

„Z piernika święta”

Wśród znamienitych gości, którzy 16 grudnia 2015 r. zjawili się na wernisażu jednej z  najsłodszych wystaw w Wyszkowskim Ośrodku Kultury Hutnik, były nasze koleżanki z SOS-W, uczniowie, nauczycielki szkół filialnych z Fiszoru i Niegowa. Swoją obecnością zaszczyciły nas również zaprzyjaźnione panie dyrektorki – Iwona Obrotek, Elżbieta Piórkowska, Grażyna Majewska, Helena Karłowicz. Nie zawiedli także artyści –  pani Agnieszka Długołęcka i pan Adam Karpiński. Swój czas poświęcił nam także kapelmistrz MOD – u,  pan Franciszek Józef Bieganowski. Na otwarcie wystawy przybył również przedstawiciel OPS-u.   Każdy czuł się bezpiecznie w obecności Komendanta Policji Powiatowej pana Michała Toporkiewicza, w dobry humor wprawiał wszystkich Nadleśniczy, pan Wojciech Kwiatkowski.

Gości powitała dyrektor Ośrodka Edyta Jarosz, która w krótkim przemówieniu opowiedziała o wystawie, której celem jest kontynuacja tradycji ludowej związanej z wypiekiem pierników w okresie poprzedzającym Boże Narodzenie i przypomnienie tradycyjnego wzornictwa. Do zebranych zwrócił się także Naczelnik Działu Edukacji pan Krzysztof Arbaszewski, który w ciepłych słowach podziękował za zaproszenie na kolejne niezwykłe wydarzenie zorganizowane przez nauczycieli SOS-W. Złożył również wszystkim obecnym gościom, życzenia z okazji nadchodzących świąt.

 Organizatorką i pomysłodawczynią wystawy jest pani Ewa Kazimierczyk, która do tego przedsięwzięcia przygotowywała się od dawna. Jest także autorką większość eksponatów – domków, szkatułek, szopek, bombek, postaci ludzi i zwierząt. W tym roku udało jej się skompletować sumienną grupę współpracownic, w której znalazły się Joanna Niemczyk, Marzena Szulc i Anna Wojtaszek. Nauczycielki ulepiły kilkadziesiąt płaskorzeźb, rzeźb, poszyły ozdoby z tkaniny, które mają przypominać najmilsze święta w roku.

Wystawa jest utrzymana w tematyce świątecznej. Na ekspozycję składa się kilkaset pierników w niezliczonej ilości form i odmian. Pierniki były wykrawane z foremek, modelowane z ciasta świeżego i dojrzałego. Lepiono je z wyobraźni i według wzoru. Ozdabiano lukrem i różnego rodzaju barwnikami. Na bieżąco modyfikowano przepisy, by uzyskać ten najlepszy.

Jedną z pierwszych recenzentek była 9 letnia Natalia, która oceniła jakość pierników empirycznie: ,,Prawdziwe! Najładniejsze są te domki ze wstążkami – różową i seledynową.”

Zbliżają się święta i czas obdarowywania,  może warto skorzystać ze wskazówek zawartych w przysłowiu: ,,By na licu była gładka – daj jej piernik zamiast kwiatka.”

Dzięki wsparciu tych osób, uwierzyłyśmy, że ten pomysł jest do zrealizowania.

Serdecznie dziękujemy:

Dyrektorowi Hutnika, panu Mariuszowi Kowalskiemu –  za zaufanie i wiarę w nasze możliwości.

Pani Irenie Filipowicz – za wykonanie plakatu i pomoc w aranżacji wystawy.

Panom – Andrzejowi Gałązce i Adamowi Ponichterze – za pomoc techniczną przy montażu ekspozycji.

Pani Dyrektor Edycie Jarosz za wsparcie pomysłu i cierpliwość do bałaganu, jaki temu towarzyszył.

Pani Izie Kowalskiej –  za zachwycające domki, misternie ozdobione lukrowymi ornamentami.   

Pani Annie Rogowskiej – za dom rodziny Muminków – tak ogromny, że pomieściłby wszystkich kuzynów Muminków, Włóczykija i nawet Małą Mi.

Pani Maryli Piekart – za chatkę Baby Jagi, na oblepienie której zużyto ponad 300 pierniczków oraz urokliwą, miniaturową osadę położoną u podnóża kościoła ozdobioną ażurowymi wzorami.

Pani Wiolettcie Dzik – za Katarzynkę, która  śmiało może bić rekordy Guinessa w kategorii: ,,Największe ciastko świata.”

Pani Dorocie Winczewskiej –  za finezyjnie skonstruowane pudełko z przecudnie ozdobionymi słodkościami i wieniec adwentowy.

Paniom Jolancie Oleksiak i Ilonie Skórce –  za piękną choinkę obficie ozdobioną lukrem i domek.

Pani Edycie Jakackiej –  za precyzyjne wycięcie ozdób na okna, za piernikowy łańcuch na choinkę, składający się z kilkuset ogniw.

Pani Ewie Runo – za przygotowanie poczęstunku podczas wernisażu.

Pani Marcie Groszyk –  za trzy białe, zwiewne, eteryczne wianki, które swój ostateczny wygląd osiągnęły po kilku demontażach i wielokrotnych zmianach koncepcji.

Pani Aldonie Jusińskiej – za zakup dekoracyjnego papieru z kolekcji Vinter, który został  wykorzystany do nakrycia stołów.

Paniom Dagmarze Błońskiej i Beacie Kamińskiej – za zakup miodu gryczanego (to jeden z tych droższych!), które wykorzystałyśmy do wypieku ciastek.

Specjalne podziękowanie kierujemy do pani Eli Iglik za nieustającą gotowość do pomocy.

Dziękujemy wszystkim rzetelnym, niezawodnym dziewczynom, które przyczyniły się do powstania wystawy, pracując z zaangażowaniem i przekonaniem, że to, co robimy ma sens.

Ewa Kazimierczyk, Joanna  Niemczyk, Marzena Szulc, Anna Wojtaszek

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

„Słona historia”

 ,,Przedmioty z masy solnej często bywają nazywane ,,rzeźbami z chleba”, od rodzaju używanych składników – mąki, soli i wody – czyli takich, z których wypieka się chleb. Legenda głosi, że chleb powstał dzięki Nilowi, dziesięć tysięcy lat przed Chrystusem. Pewnego razu wezbrane rzeki wdarły się do cesarskich magazynów z mąką, dając początek ciastu. Kiedy wody opadły, powstałe ciasto osuszyło słońce.”

/Modelowanie z masy solnej i innych materiałów KDC, Warszawa 2005/

 Kilkaset mozolnie lepionych i malowanych przez ostatnie pół roku eksponatów, dumnie zaprezentowało się podczas uroczystego otwarcia wystawy. Przy dużym wsparciu nauczycieli, w przygotowanie prac były zaangażowane dzieci ze szkoły podstawowej, młodzież gimnazjalna oraz kilkoro przedstawicieli szkoły zawodowej. W lepieniu dzielnie wspierali nas uczniowie Gimnazjum nr 2, którzy kilkukrotnie uczestniczyli w warsztatach plastycznych, których głównym założeniem było twórcze podejście do problemu i pobudzenie kreatywności. Tematycznie ekspozycja była bardzo różnorodna – od bohaterów bajek, zwierzęta, stworzenia morskie, po smakołyki. Prace charakteryzują się wielką umiejętnością obserwacji i zróżnicowanym stopniem biegłości manualnej.

Powodzenie otwarcia wystawy przeszło wszelkie oczekiwania. W siedzibie Wyszkowskiego Ośrodka Kultury Hutnik, pojawiło się kilkadziesiąt osób, które rozpłynęły się po Sali, smakując słone przekąski i prace artystów.

Liczymy na to, że wystawa choć odrobinę zmieni postawy estetyczne odbiorców, którzy często nie znają twórczości amatorskiej, kierując sie przekonaniem, że tylko wykształcony twórca może tworzyć wartościowe dzieła. Kto zobaczy wystawę długo będzie w różowym humorze –  jest kolorowa i radosna!

 Składamy serdeczne podziękowania wszystkim zaproszonym gościom za przybycie na otwarcie wystawy.

Bardzo serdecznie dziękujemy za pomoc w koordynacji przygotowań i przebiegu uroczystości pani dyrektor Edycie Jarosz.

Szczególnie dziękujemy koleżankom za bezcenne wsparcie, które nam zapewniłyście. Jesteście dowodem na istnienie ludzi dobrej woli, na których zawsze można liczyć.

Szczególne wyrazy wdzięczności składamy pani Beacie Kamińskiej za pomoc w organizacji warsztatów integracyjnych.

Dziękujemy pracownikom administacji, którzy nas wspomagali w trakcie przygotowań. 

Prezentowane prace są wynikiem ogromnego wysiłku, na wyjątkowe podziękowania zasługują  wychowankowie z klas pani Agnieszki Skoczeń, Małgorzaty Duchniak i Anny Wojtaszek. Na odrębne ukłony zasługuje Karolina Kopczyńska.

Z wielkim podziękowaniem dla Gospodarzy za gościnę,  życzymy dużo satysfakcji z kontaktu ze sztuką uczniów Ośrodka i liczymy na dalszą współpracę.

Organizatorki wystawy: Joanna Niemczyk, Marzena Szulc

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 Wizyta w Ministerstwie Edukacji Narodowej

 Ponad miesiąca przed budynkiem Ministerstwa Edukacji Narodowej można było podziwiać wystawę prac plastycznych „Kolorowy świat Wiktorii Szulkowskiej” – uczennicy kl. IV naszego Ośrodka. 19 lutego 2015 r. Wiktoria, wraz z panią dyrektor SOSW Edytą Jarosz, paniami Marzeną Szulc i Joanną Juszczyńską, dzięki którym ta wystawa została zorganizowana, wychowawczynią Beatą Glinką oraz koleżankami i kolegą z klasy, odwiedziła gmach Ministerstwa Edukacji Narodowej. Wspólnie podziwiali prace Wiktorii, które wprost rozświetlają ponury i szary budynek MEN, spotkali się z Panią Natalią Zakrzewską i innymi pracownikami Departamentu Informacji i Promocji, którzy przygotowali wystawę oraz zwiedzili zabytkowy budynek przy Alei Szucha. Niesamowitym przeżyciem dla wszystkich, była wizyta w gabinecie Pani minister Joanny Kluzik – Rostkowskiej. Wiktoria wręczyła Pani minister oraz pracownikom Departamentu swoje prace, opowiedziała o swojej pasji i szkole. Spotkanie przebiegło w miłej i bardzo serdecznej atmosferze. Wszystkim uczestnikom wycieczki na długo ten dzień zapadnie w pamięci.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

„Pora na dobranoc”

Wiktoria Szulkowska  , Karolina Kopczyńska, Tomasz Wąsiewicz , Kamil Suska

Wernisaż tej wyjątkowej czwórki odbył się 27 maja 2014 r. w Miejsko – Gminnej Bibliotece Publicznej w Wyszkowie Na ekspozycję ,,Pora na dobranoc”, złożyło się kilkadziesiąt prac ze wszystkich etapów twórczości, wykonanych w różnych technikach: pastele olejne, kredki ołówkowe, flamastry, farby arylowe i plakatowe. W każdej z nich widać znamiona indywidualnego spojrzenia, niezwykłą dbałość o szczegóły, przemyślaną kompozycję oraz zaskakujące rozwiązania kolorystyczne.  Różnorodność zastosowanych technik, jak i szeroka gama tematyczna dostarczyła odbiorcom wielu wrażeń. Zwiedzający zachodzili w głowę, jakim cudem na formacie A3 można zmieścić tyle fantastycznych postaci i niespotykaną feerię barw – począwszy od wiśniowych i fioletowych czerwieni, szafirowego, mandarynkowego, indygo, kobaltu, malachitowego po karmazynowy przełamany fuksją i platyną.

Goście nie kryli swojego podziwu nad talentem naszych malarzy, pozwalając oprowadzać się po wystawie i wysłuchiwać  szczegółowych wypowiedzi dotyczących każdej z prac.

Celem wystawy było umożliwienie uczniom niepełnosprawnym uczestnictwa  w wydarzeniach kulturalnych oraz odkrywanie i promocja nowych talentów. Przesłanką w tym kierunku było duże zainteresowanie wystawą i serdeczny odbiór przez odwiedzających.

Organizatorkami wystawy były panie: Joanna Juszczyńska, Marzena Szulc i Anna Wojtaszek.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Wiktoria w telewizji

Cytując barona disco polo można zadać pytanie: ,,Jak do tego doszło, nie wiem?” Już spieszymy z wyjaśnieniem.

Lawina zdarzeń ruszyła po napisaniu listu przez Panie Joannę Juszczyńską i Marzenę Szulc do redakcji programu „Pytanie na Śniadanie”, z prośbą o zorganizowanie wystawy prac Wiktorii Szulkowskiej.

To wystarczyło żeby 3 kwietnia 2014 r. przekroczyć próg studia TVP przy ul. Woronicza 17. Wizyta w programie zbiegła się z obchodami Światowego Dnia Świadomości Autyzmu, który przypada dzień wcześniej. Obchody Dnia mają na celu podnoszenie świadomości społecznej na temat tego dziecięcego zaburzenia.

Drogą losowania na słynnej kanapie w towarzystwie Marzeny Rogalskiej i Łukasza Nowickiego zasiadła Wiktoria z mamą, panią Moniką, pani dyrektor Edyta Jarosz oraz pani Marzena Szulc. Towarzystwa za ścianą studia, dotrzymywał tata Wiktorii pan Rafał, pani Joasia i pan Jarek Komorowski.  

Kilka milionów widzów, transmisja na żywo oraz towarzystwo znanych dziennikarzy nie miało wpływu na swobodę wypowiedzi bohaterki dnia. Trudno się dziwić. Osoba, która ma na koncie wygrane w licznych konkursach plastycznych, wystawę, kilka wywiadów może sobie pozwolić na odrobinę nonszalancji.  Wiktoria opowiedziała o swojej pasji malarskiej, najczęstszej  tematyce prac i ulubionych technikach plastycznych.  

Jak potężna jest moc telewizji, może zaświadczyć kilka tysięcy ,,lajków” pod materiałem filmowym. Liczymy, że ta inicjatywa zwróci uwagę na osoby dotknięte autyzmem i obali krzywdzące je stereotypy.  

Joanna Juszczyńska, Marzena Szulc

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

,,Śladami jednorożca”

Co robi typowa 10 latka? Zaplata różowe warkocze kucykom pony, ogląda kreskówki Disneya? Nie zawsze….Ta niewielka istota, o której mowa, wykazuje ponadprzeciętne uzdolnienia plastyczne. Najczęstszym tematem jej prac są kompozycje fantastyczne. Rysuje postacie ludzkie i zwierzęce uwikłane w sytuacje realne i baśniowe. Precyzyjnie odzwierciedla cechy ludzi i zwierząt. Doskonale oddaje całość przedmiotów i ich elementów składowych.

Poproszę o werble! Szanowni państwo, oto Wiktoria Szulkowska!!!

Debiutancki wernisaż jej prac odbył się 15 kwietnia 2013 r. w Ośrodku Kultury Hutnik. Tego dnia, przekraczając próg WOK Hutnik, można było się poczuć jak we wnętrzu kalejdoskopu. Istne pandemonium fantastycznych kształtów, barw i odcieni: ,,Jakby ktoś wylał wiadro tęczy!”

Na wystawie zaprezentowano kilkadziesiąt wyselekcjonowanych prac, z okresu od przedszkola do III klasy szkoły podstawowej. 

Wszystkie prace wyróżniają się doskonałą kolorystyką, kompozycją i fantazją. Świadczą o wielkim zaangażowaniu i niezwykłej wrażliwości autorki, która czasami ma problem z mówieniem o tym co czuje, ale potrafi wyrazić to za pomocą kredek i farb.

Wystawa cieszyła się ogromnym powodzeniem. W Księdze Gości nie zabrakło pochwał i pochlebnych opinii: „Droga Wiktorio! Naprawdę, można pozazdrościć Ci wyobraźni. Niespotykane wręcz kolory czynią z Twoich prac prawdziwe arcydzieła takich mistrzów jak Picasso czy Salvatore Dali, bo piękno nie tkwi w samym pięknie – piękno to ręka malarza”.

Uczniowie z Gimnazjum nr 2, życzyli Wiktorii wystawy w warszawskiej Zachęcie. To proroctwo ma szansę się spełnić, ponieważ jeden z wpisów należał do pani Anny Sz., Dyrektor MDK w Warszawie, która napisała: „Wystawa jest cudna i wzruszająca, wszystkie te Stwory i Stworki chciałoby się przytulić, trafiasz prosto do serca! Bardzo bym chciała zorganizować Twoją wystawę u nas. Chciałabym, żeby więcej dzieciaków mogło podziwiać Twoją twórczość i pokochać Twoje jednorożce!

Wystawa była dostępna dla zwiedzających przez dwa tygodnie kwietnia. Mamy nadzieję, że w ciągu tych kilkunastu dni, udało się wykruszyć wyłom w potężnym murze z napisem ,,autyzm”, i pokazać, że kryją się za nim cudowne, utalentowane dzieci.

Serdecznie dziękujemy rodzicom Wiktorii za zaufanie i pomoc. Dziękujemy Panu Mariuszowi Kowalskiemu, dyrektorowi Ośrodka Kultury HUTNIK oraz Pani Irenie Filipowicz za pomoc w aranżacji wystawy.  Bardzo dziękujemy naszym darczyńcom: Panu Jerzemu Księżakowi Prezesowi Zarządu PPHU „MLEX” oraz Pani Marzenie Rupińskiej, właścicielce sklepu K&M. Gorące podziękowania kierujemy w stronę koleżanek i kolegów z SOS-W za ogromną pomoc w malowaniu scenografii. Na szczególne podziękowania zasługuje pani Joanna Niemczyk, za nieocenioną pomoc przy montażu prac.

Organizatorki wystawy: Joanna Juszczyńska, Marzena Szulc, Maria Piekart