Terapia zaburzeń artykulacyjnych

Mowa werbalna powstaje przy współpracy trzech aparatów: oddechowego, fonacyjnego              i artykulacyjnego. Powietrze z płuc tłoczone jest to krtani, gdzie przeciskając się przez fałdy głosowe wprawia je w drgania i w ten sposób powstaje dźwięk. Na tym etapie jest to jeszcze dźwięk niesystemowy i dopiero w aparacie artykulacyjnych ulega on swego rodzaju obróbce, po której powstaje dźwięk systemowy czyli głoska. Każdej głosce odpowiada konkretny, charakterystyczny tylko dla niej układ narządów aparatu artykulacyjnego.  Zaburzenie pracy któregokolwiek z aparatów mownych powoduje powstawanie zaburzeń wymowy. Do najczęstszych wad wymowy należą: zaburzenia realizacji głosek [s,z,c,dz,sz,ż,cz,dż,ś,ź,ć,dź] czyli sygmatyzmy i zaburzenia realizacji głoski [r] – rotacyzmy.

Terapia wad wymowy wymaga regularnej pracy, zarówno na zajęciach logopedycznych jak i w domu. Bez wsparcia rodziców i wykonywania ćwiczeń w domu terapia nie przyniesie żadnych rezultatów.

Podczas zajęć logopedycznych wykonujemy następujące ćwiczenia:

– ćwiczenia aparatu artykulacyjnego (i tu ponownie jak się kliknie to wchodzimy w dalsza część o ćwiczeniach)

– ćwiczenia oddechowe (tu również)

– ćwiczenia słuchowe (tu również)

– ćwiczenia wprowadzające lub utrwalające prawidłową realizację zaburzonych głosek,

– ewentualnie ćwiczenia fonacyjne

Każde dziecko ma zeszyt do zajęć logopedycznych, w którym logopeda wpisuje materiał językowy  do ćwiczenia w domu i informacje do rodziców.